تبلیغات
درهای یه وری! - برای جان دلینجر و این فکر لعنتی که ول کن ما نیست
ای كاش كه جای آرمیدن بودی....یا این ره دور را رسیدن بودی
یکشنبه 20 اردیبهشت 1394

برای جان دلینجر و این فکر لعنتی که ول کن ما نیست



نمدونم چقدر برای شما پیش آمده که یک فیلمی ببینید و تحت تاثیر قرار بگیرید و بهش فکر کنید اما برای من چند باری این اتفاق رخ داده است، یادم است سر فیلم The Help 2011 را که دیدم خیلی بهش فکر کردم و  طی یک هفته 4 بار این فیلم را با افراد مختلف دیدم و خیلی دوست داشتم و خیلی بهش فکر کردم. بعد از اون فیلم The Road 2009 فیلمی بود که طی 24 ساعت 3 بار دیدم و واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم.

اما دو فیلم قبلی در مقایسه با Public enemies هیچی محسوب نمی شن از لحاظ تاثیری که روی من گذاشت. هر قدر هم شروز بگه که اورریتده اما جانی دپ لعنتی جان دلینجر را به بهترین نحو ممکن ارائه داد اونقدر خوب که بعد از گذشت قریب به یک ماه هنوز خیلی زیاد فکر می کنم که چقدر این دزد لعنتی خوب بود.

حتی باعث شد که راجع به خیلی از مسائل جور دیگه ای فکر کنم که این برای من یک دنده لجباز خیلی عجیب بود. حتی الان نشسته ام و دارم می نویسم که جان دلینجر چقدر خوب است در حالی که مدرسه نزدیک خونه زینب موسوی را به دفتر احضار کرده و من استرس دارم و خیلی گرم است و دکمه کولر دور است و حال ندارم بروم روشن کنم و دوست دارم به نگاه ها و لبخند جان دلینجر فکر کنم و آنجا که بعد از کلی وقت و در به دری دوس دخترش را دید و در حالی که بیلی او رادر آغوش گرفته بود می خندید و ادامس می جوید و اصن به طرز لعنتی خوبی خوشال بود.

اندنامه: اگر هندوانه و آب طالبی را ندید بگیریم تابستان خر است و بهاری که شبیه تابستان باشد خرتر است.